Gubernia charkowska

W tym artykule zbadamy wpływ Gubernia charkowska na różne aspekty współczesnego społeczeństwa. Od wpływu na kulturę popularną po znaczenie w polityce i ekonomii, Gubernia charkowska pozostawił znaczący ślad we współczesnym świecie. Poprzez szczegółową analizę zbadamy liczne role i aspekty, jakie Gubernia charkowska odegrał w najnowszej historii, a także jego znaczenie w obecnym kontekście. Od pojawienia się na scenie światowej po ewolucję na przestrzeni lat, Gubernia charkowska był tematem ciągłego zainteresowania i debaty, a ten artykuł ma na celu przedstawienie kompleksowego obrazu jego wpływu na dzisiejsze społeczeństwo.

Gubernia charkowska
Харьковская губерния
gubernia
ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Imperium Rosyjskie

Siedziba

Charków

Data powstania

17 grudnia 1835

Data likwidacji

1 sierpnia 1925

Powierzchnia

54 493 km²

Populacja (1905)
• liczba ludności


2 919 700

Szczegółowy podział administracyjny
Plan guberni charkowskiej
Liczba ujezdów

11

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Mapa guberni charkowskiej

Gubernia charkowska (ros. Харьковская губерния) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego ze stolicą w Charkowie, utworzona pierwotnie jako namiestnictwo charkowskie ukazem Katarzyny II w 1780 roku z przekształcenia guberni słobodzko-ukraińskiej. W 1797 Paweł I likwidując namiestnictwa przywrócił gubernię słobodzko-ukraińską, 5 grudnia?/17 grudnia 1835 została ona przemianowana na gubernię charkowską. Obejmowała powierzchnię 54 493 km².

Gubernia była położona pomiędzy 48°31′ a 51°16′ szerokości geograficznej północnej i 33°50′ a 39°50′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią kurską i woroneską, na wschodzie z Obwodem Wojska Dońskiego, na południu z gubernią katerynosławską, na zachodzie z gubernią połtawską.

Zlikwidowana w 1925 przy reformie podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

Mapa etnograficzna guberni charkowskiej według spisu 1897
Herb guberni charkowskiej w latach 1878–1887

Demografia

Gubernia zamieszkana była według spisu powszechnego 1897 przez 2 492 316 osób, a w 1901 przez 2 773 047 osób. Spis z roku 1897 wykazał następujący podział ludności według języka deklarowanego przez respondentów jako ojczysty: 2 009 411 (80,6%) Ukraińcy, 440 936 (17,7%) Rosjanie, 12 650 (0,5%) Żydzi, 10 258 0,4% Białorusini, 9080 – 0,4% Niemcy, 5910 – 0,2% Polacy, inne 4071 (0,2%).

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897" class="mw-editsection-visualeditor">edytuj | edytuj kod]

Ujezd Ukraińcy Rosjanie Żydzi Polacy Białorusini Niemcy
Gubernia łącznie 80,6% 17,7%
achtyrski 87,6% 11,3%
bogoduchowski 88,2% 9,9% 1,6%
wałkowski 97,1% 2,6%
wołczański 74,8% 25,0%
zmijewski 63,7% 35,6%
izjumski 86,2% 12,0% 1,5%
kupiański 86,6% 13,2%
łebedyński 95,3% 4,4%
starobielski 83,4% 14,7% 1,5%
sumski 91,9% 7,0%
charkowski 54,9% 39,5% 2,8% 1,2%

Przypisy

Bibliografia